| |
|
|
Senden ayrılalı kırk beş yıl oldu.
Ölülerim bile, buralı oldu.
Çocuklarım büyüdü, şehirli oldu.
Benim gönlüm sende kaldı, canım ÜSKÜBÜRT.
Annemden dinlerdim, cinlerini, perilerini.
Dedemden dinledim, tekelerini, geyiklerini.
Hele hele, seferberlikte yaşanan acı günlerini.
Ağlaya ağlaya dinlerdim, canım ÜSKÜBÜRT.
Yıllar geçti, ne anam kaldı, ne babam.
Gurbette elden bekle ki, versin bir selam,
Köylülerimle edebilmek için, bir kelam.
Vadem yeter mi acaba, canım ÜSKÜBÜRT.
Bir gün nasip olsa da, trenle gelsem.
Kemah istasyonunda inip, eşeğe binsem.
Patika yollarından, köyüme girsem.
Beni bağrına basar mısın, canım ÜSKÜBÜRT.
Bir sabah ezanı, selam verilse.
Köylüler toplanıp, namazım kılsa.
Ceviz ağacının altı, mezarım olsa.
Toprağınla beni örter misin, canım ÜSKÜBÜRT.
Hasan UĞURTÜRK
28.08.2006
hasanugurturk@mynet.com
|
|
|
