Köyümüz halkı örf ve adetlerine geçmişte olduğu gibi günümüzde de bağlıdır. Çok sağlam bir aile düzeni bulunmaktadır. Her köy evinde fakir olsun, zengin olsun her türlü sosyal ihtiyaçlara cevap verebilecek misafir odaları mevcuttur.

     Köyümüzde aşırı fakir bulunmamakla beraber, ihtiyacı olanlara, köylüler yardım edilip ihtiyacını gidermektedirler.

      Bayramlaşma

     Bayram Namazları sonrasında Sakal-ı Şerif gösterilir, daha sonra köylüler dışarda sıraya girer ve köylü erkekleri sırasıyla bayramlaşırlar. Kadınlar ise köy içerisinde dolaşarak bayramlaşırlar.

     Bayramlar sevinçle karşılanır, en temiz elbiseler giyilir. Yaz aylarına denk gelen bayramlarda ise Paydikler ve Galdikler tarafında piknik yapılırdı.

     Bayramlar hatırlanma ve küsülü durumda olanların barışma günleridir.

     Günümüzde Erzincan ve İstanbul'daki dernek binalarında köylülerimizin topluca katıldıkları bayramlaşma törenleri yapılmaktadır. Uzak yerlerde olan köylülerimiz buralarda toplanır, bayramlaşma töreniyle beraber hasretgiderilir.

     Köyde Evlenme

     Bir köy delikanlısı evlenme çağına geldiği zaman oğlan evinden bir grup, kız evine gider, kızı ana babasından Allah'ın emri ve Peygamberin kavliyle ister. Kız evi hemen işi bitirip atmaz ve biraz naz yapar. Bir kaç sefer daha gidildikten sonra kız evinden olumlu cevap alınırdı.

     Söz kesilir, Nişan günü kararlaştırılır.  Nişana gelen misafir kadınlar için pilav, serun, sütlaç ve yoğurtlu çorba gibi yemekler yapılır, sesleri güzel olan kızlar karşılıklı oyun türküleri söyler ve oynarlardı.

     Düğün tarihi geldiğinde ise sabah oğlan evi koyun veya dana keser, aşçılar yemekleri yapar ve köy halkı bu yemeklerden yerdi. Atlar süslenir ve eğerlenir. Delikanlılar güzel elbiselerini giyer, damadın evinin önüne gelir ve yol isterler, davulcu davulu çala çala kız evinin kapısına gider ve orada da bahşişini alırdı. Sağdıç karısı ve damadın yakınlarından meydana gelen dört beş atlı, kız evine gelini almaya giderler.  Kız evi kapıyı tutar ve bahşişini alır. Gelin evden çıkarken anne ve babasına sarılır, ağlamalar başlar... Bu arada hüzünlü türküler söylenir.

     Gelinin bineceği altın altına bir sehpa konur, kayın peder, kayın birader veya bir yakını gelinin kolundan tutup ata bindirir. Gelinin başından ayaklarına kadar dökülen ipek veya bezden bir duvak, ayrıca elbise rengi belli olmasın diye sırtına siyah bir ceket giydirilir.

     Gelinin entarisi çiçekli ipek, çorapları  nakışlı yün çorap, ayağında alçak topuklu siyah ayakkabı, elleri kınalı ve yün eldivenli.  Gelinin atını oğlan tarafından küçük bir çocuk çeker. Kayın peder veya bir yakını devamlı atın yanındadır. Diğer atları da küçük çocuklar çeker ve bahşiş alırlar. Davulla oğlan evine gelinir. Evin önünde damat gelinin üzerinden para serper çocuklarda bu hediyeleri kapmaya çalışırdı. Gelin eve alınır ve bir iki saat kızlar türkü söyler ve oyun oynarlar.

     Damat yatsı namazına kadar sağdıçla dolaşır, yatsı namazından sonra köy imamı dua eder ve damat gerdeğe girer.

     Günümüzde bu şekil evlilikler olamamakla beraber köyümüzde önceden evliliklerin nasıl olduğuna dair bilgi verilmiştir.

     Günümüzde Yücebelen gençleri her taraftan kızlarla evlenmekle beraber, ailelerin öncelikli tercihi tanıdık ve bildikleri Yücebelen Köyü kızlarıdır. Köylüler arasındaki evlilikler daha fazla tercih edilmektedir.

     Sünnet Düğünleri

     Sünnetlik çocuklara beyaz entari giydirilir, başları yanları püsküllü ipek puşu bağlanır ve ucu omuzundan aşağı sallandırılır. Ata bindirilip davul çalınarak köyün etrafında gezdirilirdi. Delikanlılar oynar, sonradan sünnet olacak çocuk veya çocuklar sünnet edilirdi. Sünneti köyümüzde Mustafa Yurt yapmaktaydı.