| |
YARDERE KÖYÜ (Hoperek)
Köyün ilk kurulduğu yer, Maden mevkisinin altındaki bir
yarın burnundaymış. Hoperek, hopan almış yani kaymış
manasına geldiğini Çavuş söyledi. ”Yardere” ismi de,
bunu tamamlar mahiyette, dereye bakan bir yar, uçurum
anlamında koyulmuş köylerine. 1960 da, günde 1 er cm, 1
er cm başlayan kayma, büyük bir heyalan halinde köyün
yarısını götürmüş, diğerleri de evlerini terk etmiş. Bu
olaydan sonra devlet, köyün şimdiki yeri olan Conik
Tepesinin düzlüğüne 36 hane ev yapmış. Burası hayli
hakim kale gibi bir yer olup, neredeyse Kerer Dağı’na
denk boyuyla önünde engin bir vadi ve devamında Munzur
dağlarının dumanlı zirveleri ufku kaplıyor.
Muhtar Alim Efendi VOLKAN, şimdi 12 hane kalan köyünün,
eskiden 57 hane olduğunu, heyelandan sonra büyük göç
verdiğini söyledi. İstanbulda 100 haneye ulaşmış
köylüleri ve başkanlığını Ahmet VOLKAN’ın yaptığı
“Yardere Köyü Yardımlaşma ve dayanışma Derneğini” 1994
de kurmuşlar. 1944 de açılan köyün ilkokulu 1992 de
kapanmış.
Köyde 200 koyun ve 75 sığırla hayvancılık, biraz
arıcılık ve biraz da ekin biçim ve bağ-bahçe işleriyle
geçimlerini sağlıyorlarmış. Köye ilk gelip yerleşenler,
üç kardeşin soyu olan Tellioğullarıymış. Bundan ayrı,
Baloğulları ve Bozoğulları sülaleleri de varmış.
Tahrir Defterlerinde, bu köyün 16.yy boyunca pek bir
gelişme göstermediğinden bahisle 1568 de 2 hane olduğu,
gelirinin de tahminen 1 000 akça olduğu
kaydedilmektedir. Eski köyün mezarlığının üstünde bir
kuru ardıç “Ziyaret” miş ve ahali kuraklık zamanlarında
oraya gider, dualar edip, izzet ü ikramda bulunurlarmış
fakir fukaraya.
Köyün Sınırları : Doğusu; Keşan Yolu, Aydoğdu ve Çimme
Kutu Yurdu, Batısı; Karataş, Derviş Komu ve Katırcı
Yolu, Kuzeyi; Haskamışlı Dere, Hınzoru Çayı ve İğdeli
Dere, Güneyi; Keşan Yolu, Ağyar ve Keleş Köprüsü.
|
|
