| |
SARIYAZI KÖYÜ (Meyvanlı)
Munzurların sayılı kabanlarından biri olan ve Kamber Ağa
Yaylasına kadar devam eden, Meyvanlı Kaban’ının
ağzındaki, Ziyaret Taşının koltuğuna kurulmuş şirin bir
köy. “Işığı yanan ve bacası tüten dullar da dahil” 11
hane var köyde diyor, asırlık bir çınarı andıran 87
yaşıyla Sefer Dede ve bir zamanlar köyün 50 hane olduğu,
şen ve şakrak devirlerini hatırlayınca, derin bir ah
çekiyor. Eskiden davarcılık daha azmış, şimdikine
bakınca. 2500 ü bulan davarlarıyla şimdi, Kalacık,
Garipler Mezarlığı, Çiçek Yurdu ve Çamlık Yaylalarına
çıkarlarmış İlkbahar’dan itibaren. 1959 da açılan
ilkokul 1993 de kapanmış.
Sanki kabanın Otluboy ve Uzunçayır Zirvelerinin altına
sinmiş de buralarda kimsesiz gurbette kalmış bir garip
gibi. Köyün yeni ismini sorduğumuzda, Muhtar Binali
ARAZ’ın vekili Hüseyin İNCE “Hükümet tarafından
değiştirildi ben ne bileyim” dedi. Sefer ALGÜL Dede,
eski isimleri Meyvanlı’nın köyünün evvelden beri çok
misafirperver olmasıyla alakalı olarak, bu kabanın
başında kurulmuş olduğundan “Meyvanlı” dendiğini
söyledi. Bu güzel hasletlerini, bacanın üzerinde ayak
üstü ikram ettikleri Munzur Dağlarının hakiki balı,
tulum peyniri ve tandır ekmeğinin yanındaki çayla
gösterdiler fazlasıyla. Hele bir de kabanın içinden akan
Tımığı Dere’sinin kulak okşayan hoş sesi ve esrarlı
uğultusu var ya, bu izzet ü ikrama ayrı bir çeşni ve
zevk katıyordu.
Köyün Sınırları: Doğusu; Dikilitepe, Kırıç Mağara ve
Kalacık, Batısı; Sapan Kaya, Su, Hasan Dede Taşı ve
Sırt, Kuzeyi; Dikilitepe, Korkor Dere, İzinsor Harkı
Sapanı, Kaya ve Çay, Güneyi; Hasan Dede, Heremi, Kırdan
Başı ve Kalacık.
|
|
