| |
ÖZDAMAR KÖYÜ (Kiğarı)
Aşağı Mahalle,Yukarı Mahalle ve Konak Mahallesi olarak 3
ayrı yerleşim yerinden oluşan köy, 38 hane ve 81
nüfuslu. Kemah’a 25 km uzaklıkta olan köyün şebeke suyu,
camisi, imamı ve ilkokulu var. Öğrenci yetersizliğinden
dolayı,1960 da açılan ilkokul 1994 de kapatılmış. Bayrak
direğinde hala dalgalanan al-kırmızı bayrak bile; bunun
hasretinden ve hüznünden olacak, solmuş ve rengi kaçmış
bir vaziyetteydi. Kom Önleri denen mevkiden ve
mezarlığın yanından geçip, sararmış yapraklar arasında
uzaklardan hayal-meyal görünen köye giriyoruz. Doğruca
Muhtar Necdet ERGÜL’ün evine varıyoruz.
Tapu Tahrir Kayıtlarında köyün 1516 da 4 hane, 1568 de
14 hane, 1591 de 21 hane olduğu, yetiştirdiği ürünler
buğday, arpa, darı ve baldan ibaretti. Vergi hasılı 1516
da 2 000, 1568 de 1 900 ve 1591 de 5000 akça olup, köyde
1 de değirmen bulunduğundan bahsedilmektedir.
Köyün bulunduğu yerler ve araziler vakti zamanında
Sağıroğulları’na aitmiş. Onlardan satın almışlar
buraları. Arazilerinde her türlü meyve, sebze ve tahılı
yetiştiriyorlarmış. Eskiden Kerer Dağı’nın yaylasına
giderlermiş davar otlatmak için yaz aylarında. Ama göçle
nüfuslarının çoğu İstanbul’a gittiği için, ne araziler
ekiliyormuş, ne de hayvancılık yapılıyormuş. Muhtar,
”Köyün en genci benim, yaşım 60” diyor. İstanbul’da 75
haneleri varmış ve bunların köyleriyle irtibatları,
bağlantıları gayet iyiymiş. Zaten köyün mamur görünümü
ve evlerin bakımlı halinden de bu belli oluyor. Mor
bulutların gökyüzünü simsiyaha boyadığı, çiseleyen
yağmur altında sararmış güz yapraklarıyla beraber
ayrılıyoruz Özdamar’dan.
Köyün Sınırları: Doğusu; Keşan Yolu, Batısı; Salut Çayı,
Kuzeyi; Keşan Yolu ve Akyarın Dere, Güneyi; Kerer Çayı.
|
|
