KEMAH KÖYLERİ

 

Köy Adı

:

Dikyamaç

 

 

DİKYAMAÇ KÖYÜ (Korkop)

Eskiden Bozoğlak Nahiye’sinin bir mezrası iken, daha sonra ayrı bir köy olan Korkop, ilçeye 35 km mesafede. Köy, ismini Kına Taşı’yla Kara Taşın çok dik olan yamacına kurulmuş olmasından almış.

Komgeçesi Tarlalarını geçip aşağısını göremediğiniz bir tepeden bir zaman indikten sonra halkın ”Havaalanı” dediği yere arabamızı park ettikten sonra, Dikaçı’dan biraz daha iyice eğimdeki bir yamaçtan inerek, yamacın böğrüne dutkalla yapıştırılmış da öylelelikle “Allah’a Emanet” duran köye giriyoruz.Yukarıdan baktığımda, çatıları görünen evlerin bir kısmı da, bakımsızlıktan olsa gerek viraneye dönmüş bir halde eski mamur zamanlarına ah ediyor gibime geldi.

Güneş Salın Tepe ve Kuz Tepe’sinin üzerinden doğduktan sonra, akşama kadar şanına yakışır bir cömertlikle ısıtırmış tam alnındaki bu garip ve kuytu köyü.

Beyoğlu’nun sokaklarını 42 yıl bekledikten sonra emekli olup köyüne dönen,yakasındaki bekçi rozetiyle Muhtar V. Dursun BAŞGÖZE köyünün eskiden 60 hane olduğunu, şimdi ise 22 ye düştüğünü söyledi. 1968 de açılan köyün ilkokulu 1996 da kapandı. Muhtar, komşularının gazel toplamaya gittiğini ve zaten onlarında yaşlı olduğundan bahisle “Mezar kazacak adam kalmadı, Maazallah” diyerek bir ah çekti. İstanbul’da 80 haneleri olup, başkanlığını Kerim GÜRKAN’ın yaptığı “Dikyamaç Köyü Yardımlaşma Dernekleri” varmış.

Eski muhtar Dursun TOPDEMİR köylerinin heyelan bölgesinde olduğunu, zaman zaman evlerden sesler geldiğini,bahar aylarında köyün etrafındaki arazide bir karışa varan yarıkların olduğundan bahisle komple bir heyelan tehlikesinden söz etti. Hükümete, köylerinin Komgeçesi Mevkisine taşınması için müracaatları olmuş, ancak kendi aralarında da tam bir mutabakata varamadıkları için bir netice de alamadık diye dert yandı bizlere. Hatta biraz da İstanbul’daki hemşerilerinin,köylerine olan ilgisizliğinden yakınarak,kimi kastettiğini pek anlayamadık ama “Sivikleri söke söke, serçe yavrularını tuta tuta buralarda doğup büyüyenler, şimdi adam oldular, tenezzül edip, dönüp bakmıyorlar bile” diye sitem etti.

Köyü, Köseler ve Acemistan’dan gelmiş Sevükler sülaleleri kurmuş.

İnekağ’da eski zamanlardan bir kilise kalıntısı,Kızılkıran’da da halkın Ziyaret olarak kabül ettiği bir armut ağacı varmış.

Köyün Sınırları: Doğusu; Atma Çay’ından başlıyarak Şerif’in Dikmesi, Deveuçan, Purçukurun Başı, Karaburun’un en yüksek noktası, bunu takiben Faltaşı Deresinin doğusu, Taşbaşı, İhtik Odun yolu, Tırnik Gediği, Karaburun Başı, Manikoğlu, Çağıllı Pınar, Ahik Yurdu,Sarıtepe ve Bargisor yaylasında nihayet bulmasına (Aşağı ve Yukarı İhtik Köyleri ile olan hudut) Şökke (Seringöze) Köyü ile olan Batı Hududu; Korkop Değirmeni’nden başlıyarak Atma Çayı, Sinor Deresi,Babam Çukuru En yüksek noktada Şötke yolu Kolik Tepe ve karşısındaki Şökke

Mezarlığının doğusu, bunu takiben Korkop Odun Yolu, Körpınar Susuzu, Ağız, Şökke Yayla Yolu, Karataş, Çakıllı Pınar, Ahik Yurdu, Sarıtepe ve Bargisor yaylasında nihayet bulmasına, Atma ve Nezgep Köyleri ile olan Güney Hududu Atma ve Nezgep Çayı.
 

 
 

 

 

 
 

 

 

 
 

Köylerle İlgili Bilgiler www.kemah.gov.tr adreslerinden alınmıştır.

 

Yücebelen Köyü, Kemah, Erzincan, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği, Eğitim ve Kültür Derneği, Kale, Gedik, Gapır, Çay, Aileler, Coğrafi Konum, Dernek Başkanları, Telefon Rehberi, Etkinlikler, Nufus, Duyurular, Kemah Siteleri, Yer İsimleri